Door: Sander Koppejan

Afgelopen week reed ik nog een beetje nagenietend van m’n weekend over de snelweg. En ik kon me eigenlijk wel voor mijn hoofd slaan! Want ik moest weer een blog klaar hebben. Maar in het weekend had ik geen inspiratie opgedaan, en ik wist nog steeds niets. Wat moest ik nu weer schrijven? Op het werk moest ik er steeds maar aan denken: wat moet ik nu doen?

Totdat ik ’s avonds bij een van de bekendere winkelketens binnen liep voor nog een vergeten boodschap. Nee hé, m’n boodschappenlijstje ligt nog op het aanrecht, ook dat nog!
Volgens mij moest ik… Even knipperde ik met m’n ogen. Wat ligt daar dan? Maar dat is lekker de winterproducten waren weer in de winkel. Heerlijk een herfstbock. Maar nee, volgens mij stond dat niet op mijn lijstje. Dus liet ik deze ook maar staan.

Ik hoorde een paar meiden lachen aan de andere kant van het gangpad. Chocoladeletters hoorde ik ze zeggen. Toch kon ik de verleiding niet weerstaan om ook eens een kijkje te nemen. En ja hoor, daar lag van alles. Chocolade, verschillende soorten en maten. Allemaal van die letters. Eigenlijk had ik het niet nodig, maar toch nam ik ook maar een letter mee.

Toen ik verder door de winkel liep, zag ik zelfs al sinterklaasspullen, pepernoten, ook dat zelfs met chocolade. Ik dacht: ik ga eens aan een winkelmedewerker vragen of ze ook al witte baarden verkopen voor de Sint.
Kan ik u helpen? klonk het heel beleefd van het meisje dat me hielp.
Nou ja, zo begon ik, hebt u misschien al een baard voor de Sint. Enigszins verbaast keek ze me aan.
Wat bedoelt u? Ik zei, nou de sinterklaas spullen liggen er ook al. Ik zal het eens aan mijn baas vragen klonk het netjes.
Even later kwam ze terug: nee het spijt me, sorry. Nou ja, geeft niet hoor kan je ook niets aan doen!

Eenmaal bij de kassa bij het afrekenen: spaart u ook zegeltjes? Nee hoor. Maar als je een actie houdt met chocolade letters kom ik natuurlijk wel weer terug! Als je de letters zou spellen, zou je misschien het woord C-H-O-C-O-L-A-D-E wel in een paar keer kunnen sparen. Misschien dan toch niet z’n gek idee dat ik nog om een vergeten boodschap moest. Die boodschap was ik natuurlijk voor de helft vergeten. Thuis aangekomen had ik dan ook alleen een pak melk en die chocoladeletter. Dan morgen het overige maar.